Κυριακή, 20 Μαΐου 2018

Rosewood Brothers, Low Gravity 17.5.2018 @ Six dogs


Κουφόβραση, φουλ συννεφιά και ψιχάλες ήταν το σκηνικό του καιρού την Πέμπτη 17.5.2018 στο κέντρο της Αθήνας.
Δεν είναι εύκολη η έξοδος της Πέμπτης, το Six Dogs όμως έμελλε να φιλοξενήσει μια πανέμορφη συνεύρεση. Low Gravity και Rosewood Brothers σχεδόν γέμισαν το μαγαζί και έδωσαν στο κοινό μια βραδιά για να θυμάται και να “βγάλει” το καλοκαίρι.
Όταν οι Low Gravity πάτησαν στη μικρή σκηνή του Six Dogs, το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό ήταν η φάτσα του Σπύρου Παπαδόπουλου στους Απαράδεκτους, να κοιτάει την κάμερα και να αναρωτιέται: “Τι έγινε ρε παιδιά;” Μετά σκέφτηκα: “Υποτίθεται ότι ασχολείσαι τελευταία λίγο με την Ελληνική Σκηνή. Δεν ήξερες, δεν ρώταγες;”

Το heavy rock fusion  των Low Gravity είναι εντυπωσιακό, χωρίς όμως ίχνος επίδειξης ή μεγαλομανίας. Χωρίς φωνητικά (δεν σου λείπουν καθόλου…) και τον Ιάσων Λεοντίδη να οδηγεί με την κιθάρα του και μια καρτέλα (!) πετάλια, τον ήχο, πραγματικά δεν ξέρεις τι να πρωτοχαρείς. Την βιρτουοζιτέ του, που μπλέκει το Stevie Ray Vaughan με space rock παραμορφώσεις και heavy αλά Rage Against the Machine ξεσπάσματα; Ή το μπετό rhythm section και τα ψυχεδελικά πλήκτρα που συνοδεύουν αλάνθαστα τον κιθαρίστα, ταξιδεύοντας από τα blues στην jazz και funkάροντας με ουσία. Μιλάμε για ένα ηχητικό ποτάμι up tempo ιδεών, που ειδικά τις στιγμές που παίζεται ταυτόχρονα από όλο το συγκρότημα σε συνεπαίρνει. Για 45 λεπτά, κρατήσανε αμείωτο το ενδιαφέρον του κοινού αλλά και των Rosewood Brothers που παρακολουθούσαν από το πατάρι στο πλάι της σκηνής. Πολύ δυνατή εμφάνιση!
Το “Soul Blossom” (2017, Ikaros Records) των Rosewood Brothers το έχω λατρέψει και είχα σχετική αγωνία για την απόδοση της μπάντας live. Tα video στο YouTube με είχαν προετοιμάσει αλλά δεν ήμουν έτοιμος για το real thing που λένε και στο Texas.
Οι τρεις κιθάρες και τα δυο σετ των ντραμς είναι από μόνα τους ψαρωτικά. Ζεστός, αρμονικός και ενίοτε πολύ έντονος ο ήχος που βγαίνει από τις εξάχορδες θεές από τα πρώτα κιόλας λεπτά ενώ το μπάσο κρατάει τις ισορροπίες και τα ντραμς ουσιαστικά ορίζουν τα κομμάτια.
Με αυτό το 3-2-1 σύστημα, σοβαροί και φανερά προερχόμενοι από άπειρες πρόβες, οι Rosewood Brothers μετέφεραν στον κόσμο το southern blues rock τους αλάνθαστα! Οι άρτιες συνθέσεις του “Soul Blossom” αλλά και παλιότερες (πω πω κομματάρα το “Suicide King”) αποδόθηκαν με προσήλωση και κέφι (οι ντράμερ άλλαξαν 2-3 φορές ανάλογα των απαιτήσεων-προτιμήσεων), ενώ τα πεντακάθαρα φωνητικά του Σήφη, είναι σήμα κατατεθέν της μπάντας.
Σε μια πραγματικά υψηλού επιπέδου εμφάνιση, ξεχώρισα το αγαπημένο μου “20’ ride” που θεωρώ και ιδανικό για να ξεκινήσει κάποιος τη γνωριμία του με το γκρουπ. Στη συνέχεια αμέσως μετά το “A dogs day”, ο Σπυρέας Σιδηρόπουλος των Cyanna Mercury ανέβηκε στη σκηνή για να ερμηνεύσει μια power blues ballad, το “Burning Road”, μια συνεργασία με φοβερή κλιμάκωση (και πολύ πόνο!). Λίγο αργότερα θα ανέβει και πάλι στη σκηνή για να τραγουδήσει το “Foxy Lady”, συνοδευόμενος και από τις 2 μπάντες επί σκηνής (κανονική γιορτή). 
 Η βραδιά τελείωσε με τον καλύτερο τρόπο, τα παιδιά μας ευχήθηκαν “Καλό καλοκαίρι” και εγώ κλέβω για τελευταία δήλωση, ένα σχόλιο στο Youtube κάτω από το “Soul Blossom” των RSWD: “Pure Ear Candy”.
Βγαίνοντας έξω, ένα δροσερό αεράκι μου έρχεται στο πρόσωπο. “Ρε συ Βαγγέλη, ξαστεριά!” λέω. 

Rosewood Brothers Setlist
Intro
Ariadnes
Me we
Six feet
Crabs eye Creeper
20’ride
Z on the D
Rusty nail blues
A dogs day
Burning road (feat.Spyreas Sid)
Snakes in my pants
Suicide King
Foxy Lady (feat. Spyreas Sid + Low Gravity)




Δευτέρα, 14 Μαΐου 2018

Penny Dreadful, Dead Sidewalkers @ 11.5.2018 Ίλιον Plus


Πρώτη φορά στο Ίλιον Plus, αισθάνθηκα το βράδυ της Παρασκευής , μια οικειότητα με το χώρο, μιας και πολλά Live videos αγαπημένων Ελληνικών σχημάτων στο συγκεκριμένο μαγαζί, έχουν ανέβει στο YouTube (The Dead Ends, Rosewood Brothers). “The Wall” κάτω από την μπάρα, μεγάλη σκηνή και δυνατές ηχητικές εγκαταστάσεις!
To live άργησε να ξεκινήσει (για τα δικά μου δεδομένα και σκεφτόμενος τον ΗΣΑΠ της επιστροφής), έτσι στις 22:30, οι Dead Sidewalkers μπροστά σε ένα λιγοστό αλλά ένθερμο κοινό βάλθηκαν να μας ταρακουνήσουν. Up tempo, ενεργητικό punknroll, με Dead Kennedys κιθάρες, και μια πολύ εμπνευσμένη σύμπραξη στα φωνητικά. Σχεδόν κάθε ρεφραίν τους συνδυάζει φωνητικά του τραγουδιστή και του drummer, προσδίδοντας έτσι μια ξεσηκωτική αίσθηση. Σφιχτοδεμένη μπάντα με έμπειρα μέλη της rock σκηνής, έκλεισαν ιδανικά μετά από 1 ώρα και ένα τέταρτο ασταμάτητης garage πώρωσης, με διασκευή σε The Stooges. Σε αναμονή πρώτης δισκογραφικής προσπάθειας.
Με τους Penny Dreadful, ενώ είχα διαβάσει πράματα και θάματα ,και δυστυχώς αγνοώντας την μουσική τους πρόταση, είχα την τύχη να συναντηθώ στο Gagarin όταν ήταν support στους The Fuzztones. (Διαβάστε την ανταπόκριση του Rockpages.gr εδώ). Το κόλλημα ήταν άμεσο. Εξαιρετικά δουλεμένες κιθαριστικές συνθέσεις dark americana, που σε οδηγούν σε δύο διαφορετικά μονοπάτια. Είτε σε ταξιδιάρικους στοχασμούς, είτε σε πιο ξέφρενες καταστάσεις με κομμάτια όπως το “Death Blow”. O Γιάννης Καλιφατίδης (κύριος συνθέτης και στιχουργός) είχε κέφια, ενώ η συνολική απόδοση του συγκροτήματος ήταν άκρως ικανοποιητική. Τα τραγούδια παίχτηκαν με ακρίβεια και η μελαγχολική alt.country-punk διάθεση τους, που από την πρώτη στιγμή με άγγιξε, απλώθηκε στο χώρο. Μετά από περίπου μια ώρα μας καληνύχτισαν, και περιμένουμε πλέον το τρίτο τους άλμπουμ.
Κλείνοντας, μετά από 2 ½ ώρες μουσικής, όπου πλήρωσα μόλις 6 ευρώ, θα ήθελα να ενημερώσω τους απανταχού ροκάδες άνω των 40 (ή εκεί κοντά) που θεωρούν ότι το rock αρχίζει στους Deep Purple και τελειώνει στους Scorpions, και έχουν να πάνε σε live από το προηγούμενο Rock wave (παράδειγμα…), ότι αξίζει να  ασχοληθούν και με την τοπική σκηνή. Αγαπημένοι οι Priest και οι Skynyrd αθάνατοι, αλλά ακριβώς δίπλα σας/μας ο τόπος βρίθει από ποιοτικές μπάντες που έχουν να προσφέρουν πολλά. Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να πατήσετε like (για αρχή), να ακούσετε και μετά να ανοίξετε την πόρτα του σπιτιού σας. Θα απολαύσετε υπέροχα live και εάν μπορείτε αγοράζετε κιόλας για να ενισχύσετε το έργο του αγαπημένου σας πλέον (πιστέψτε με) συγκροτήματος.  

Για την ιστορία επέστρεψα με τρόλευ και ήταν σούπερ!

Πέμπτη, 10 Μαΐου 2018

Rosewood Brothers – Soul Blossom (2017) Blues Rock, Hard Rock



Δεν είμαι μουσικός και δεν γνωρίζω ούτε τα βασικά από νότες. Από τότε που πρωτοάκουσα το Led Zeppelin II” στην ηλικία των 10 ετών, αγαπάω την καλή μουσική, rock, metal, blues, doom και τόσα άλλα είδη. Η εμπειρία μου είναι συναισθηματική και το μοναδικό μου κριτήριο για να προτείνω κάτι είναι η ανάγκη να το ακούω ξανά και ξανά. Η αχρείαστη εισαγωγή/εξομολόγηση είναι από αμηχανία, εφόσον ενώ με ευκολία η μουσική των Rosewood Brothers μπορεί να περιγραφεί ως ηλεκτρισμένο μπλουζ ροκ, το ταξίδι που έκανα με την μουσική τους δύσκολα περιγράφεται. 
Αν και το “Soul Blossom” κυκλοφόρησε το 2017 ( Νοέμβριος) έφτασε στα αυτιά μου μόλις τον Μάρτη, και πρόκειται για έναν από τους δίσκους που ανήκει στην παραπάνω κατηγορία. Τον ακούω ξανά και ξανά, και ανακαλύπτω συνεχώς πράγματα. Τα blues αποτελούν την βάση των Αθηναίων, αργά και ρυθμικά με την εξαιρετική μπάσα φωνή του συνθέτη-κιθαρίστα Ιωσήφ Κυρίτση να φορτίζει τις συνθέσεις. Mid Tempo τραγούδια, όπου εκτός από τα blues, ο αέρας του νότου θα χαϊδέψει το πρόσωπό σας. Η μαγκιά των ZZ TOP, η cool  αύρα των Lynyrd Skynyrd (και τα γυναικεία φωνητικά που τους συνόδευαν), χαλαροί ρυθμοί και εκπληκτική δουλειά στις κιθάρες, είναι τα κύρια χαρακτηριστικά του άλμπουμ. Είτε πιο funky, είτε πιο soul, τα θέματα που παίζονται στις κιθάρες είναι τόσο rock που θα τα ζήλευαν μεγάλοι εκπρόσωποι του είδους. Το σίγουρο είναι ότι οι συνθέσεις σου μεταφέρουν την αυτοπεποίθηση της μπάντας και ότι το μουσικό τους όραμα είναι ολοκληρωμένο. Είναι κλισέ φράση , αλλά αν άκουγα το “Soul Blossom” χωρίς να γνωρίζω, μόνο από Ελλάδα δεν θα έλεγα ότι είναι.  

Τον χρειαζόμουν αυτό το δίσκο, κάνει όντως καλό στην ψυχή. 

 ------------------------------

Εταιρεία : Ikaros Records http://www.ikarosrecords.gr/

Ημερομηνία: 24.11.2017

Band Fb link: https://www.facebook.com/rosewood.brothers